آشنایی با شبکه‌های کامپیوتری؛ قسمت ششم: وای‌فای در مقابل اینترنت

28 اکتبر 2014آموزش، مقاله‌هاشبکه‌‌های کامپیوتری، قسمت ششم، وای فای در مقابل اینترنتمدیر کل

شبکه‌ یکی از محبوب‌ترین بخش‌های دنیای فناوری و کامپیوتر محسوب می‌شود. با صرف زمان و مطالعه‌ی منابع مناسب، هر کسی می‌تواند در زمینه شبکه به یک متخصص برجسته‌ تبدیل شود. ما در پیمودن قدم‌های اول و آشنایی اولیه در این زمینه به شما کمک می‌کنیم.

حال که به مباحث تخصصی‌تر وارد شده‌ایم، بهتر است به برخی موارد سؤال‌برانگیز پاسخ بگوییم. در این قسمت به تفاوت‌های بین وای‌فای و اینترنت بی‌سیم می‌پردازیم.

آنچه تاکنون در سری «آشنایی با شبکه‌های کامپیوتری» مطرح شده است:

– قسمت اول: شبکه‌های باسیم
– قسمت دوم: شبکه‌های بی‌سیم
– قسمت سوم: بهینه‌سازی شبکه وای‌فای به کمک موقعیت و تجهیزات
– قسمت چهارم: بهینه‌سازی شبکه وای‌فای به کمک تنظیمات
– قسمت پنجم: نگاهی به کابل و کابل‌کشی در شبکه

در ادامه، قسمت ششم از این سری به شما تقدیم می‌گردد.

توضیح:
۱- بخشی از مفاهیم بیان شده در این مقاله ممکن است برای کاربران حرفه‌ای، ساده و ابتدایی به نظر برسد. اما لطفاً سایر کاربران را مدنظر داشته باشید.
۲- برای درک بهتر مباحث مطرح شده، مرور قسمت‌های پیشین مفید خواهد بود.

اینگونه شروع می‌کنیم: وای‌فای و اینترنت، دو چیز کاملاً متفاوت هستند.

با افزایش محبوبیت شبکه‌های بی‌سیم، لفظ وای‌فای اغلب با اینترنت مترادف شده و بعضی کاربران از عبارت وای‌فای به معنای اتصال‌ (Connection)های اینترنت یاد می‌کنند. در ادامه این مقاله، سعی داریم، این دیدگاه را اصلاح نموده و با تعاریف مرتبط، بهتر و دقیق‌تر آشنا شویم. این مسأله به ما در شناسایی بهتر خطاها و افزایش سطح آگاهی کمک بسیاری شایانی می‌کند.

وای‌فای در مقابل اینترنت

Wi-Fi: همانگونه که در قسمت‌های پیش اشاره شد، وای‌فای تنها یک جایگزین برای کابل‌های شبکه جهت اتصال دستگاه‌های مختلف به شبکه‌های LAN محسوب می‌شود. برتری شبکه‌های وای‌فای نسبت به شبکه‌های باسیم، در عدم استفاده از کابل‌های شبکه برای اتصال دستگاه‌های مختلف است. وای‌فای به دستگاه‌ها امکان می‌دهد بدون نیاز به کابل‌های فیزیکی، به راحتی به یکدیگر متصل شوند. یک شبکه‌ی وای‌فای، در حقیقت یک شبکه محلی بدون سیم محسوب می‌شود.

مشابه شبکه‌های بی‌سیم، ادمین، به طور کامل بر روی شبکه وای‌فای تسلط دارد. او می‌تواند نام شبکه، کلمه‌عبور یا تعداد دستگاه‌های مجاز به اتصال را تغییر دهد. می‌تواند اجازه تبادل اطلاعات بین دو کلاینت را صادر یا لغو نموده‌ یا روتر/اکسس‌پوینت وای‌فای را به گونه‌ای پیکربندی کند که در زمان دلخواه به صورت خودکار خاموش یا روشن شود.

یک شبکه وای‌فای خانگی که در بیشتر موارد با یک روتر همراه است، بستری مستقل و جدا از اینترنت محسوب می‌شود. این مسأله به این معنا است که کلاینت‌های متصل به شبکه وای‌فای – حتی بدون وجود اینترنت – می‌توانند به راحتی با یکدیگر در ارتباط بوده و فعالیت کنند. وجود اینترنت به کلاینت‌ها امکان می‌دهد در کنار موارد فوق، از سرویس‌های مبتنی بر اینترنت، مانند اسکایپ، وبگردی و غیره استفاده کنند.

برای اتصال یک شبکه وای‌فای به اینترنت، لازم است که روتر شبکه، به کمک پورت WAN، به یک میزبان اینترنت، مثلاً مودم‌های پهن‌باند متصل شود. با انجام این کار، سیگنال‌های وای‌فای امکان اتصال کلاینت‌ها به اینترنت را نیز فراهم می‌کنند. به عبارت دیگر، وای‌فای، تنها یک مسیر برای انتقال اینترنت به دستگاه‌های مختلف است.

اینترنت: به صورت کلی، به عنوان Wide Area Network شناخته می‌شود. اینترنت رایانه‌های سراسر جهان را به یکدیگر متصل می‌کند. در واقعیت اینترنت با اتصال رایانه‌های محلی (Local) به کمک روترها، باعث حیات و فعالیت شبکه گسترده جهانی (World Wide Web) می‌شود. به کمک اینترنت، شبکه‌خانگی شما، یک شبکه تنها و دور افتاده نبوده و بخشی از شبکه عظیم جهان‌شمول محسوب می‌شود.

اینترنت در حالت کلی از کنترل کاربران خارج است. در بهترین حالت کاربران می‌توانند برای استفاده از سرویس‌های مختلف، هزینه پرداخت نموده و امیدوار باشند که آنچه را برایش هزینه کرده‌اند به دست بیاورند. البته تفاوت سرویس‌دهی در محدوده‌ی بین عالی و فاجعه در نوسان است. در دهه‌های گذشته، سرعت اینترنت به صورت کاملاً چشمگیری افزایش یافته است. ۱۰ سال پیش، یک ارتباط خوب، سرعتی بین ۱.۵ تا ۳ مگابیت در ثانیه داشت؛ اما حالا این سرعت به محدوده ۲۰ تا ۵۰ مگابیت در ثانیه رسیده است.

توجه داشته باشید که سرعت اینترنت، در اغلب موارد کمتر از سرعت یک شبکه باسیم (یعنی چیزی بین ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ مگابیت در ثانیه) است. در یک شبکه وای‌فای، سرعت شبکه محلی، به استاندارد به کار گرفته شده توسط روتر/اکسس‌پوینت وای‌فای و تعداد کلاینت‌های متصل وابسته بوده است. پیکربندی نادرست می‌تواند سرعت یک شبکه‌ی خانگی را از سرعت اینترنت هم کمتر کند.

انواع ارتباط‌های اینترنتی

اینترنت باسیم (Wired Internet یا Residential Broadband): وقتی برای استفاده از اینترنت از کابل‌های فیزیکی یعنی خط تلفن (DSL)، کابل خط (Cable Line) یا فیبر نوری (FIOS) استفاده می‌شود، در حقیقت از اینترنت باسیم بهره گرفته‌ایم. این نوع اتصال (علی‌الخصوص هنگام بهره‌گیری از فیبر نوری) علاوه بر برخوداری از سرعت بالا، از نظر اقتصادی مقرون به صرفه بوده و بسیار محبوب نیز می‌باشد. در کشورهای پیشرفته، اینترنت‌های باسیم، معمولاً بدون محدودیت‌های انتقال دیتا یا با ظرفیت انتقال داده بسیار بالا عرضه می‌شوند. از این رو کاربران این نوع اینترنت بدون نگرانی قادر به دانلود و آپلود فایلهای خود هستند. البته این مسأله در ایران بیشتر به افسانه شبیه است!!

اینترنت ماهواره‌ای (Satellite Internet یا Satellite Broadband): این نوع اینترنت شبیه به اینترنت باسیم است؛ با این تفاوت که شبکه‌ی خانگی به جای اتصال به سرویس‌دهنده از طریق کابل، به دیش ماهواره که معمولاً بر روی سقف قرار دارد متصل می‌شود. در مرحله بعد دیش، برای اتصال به اینترنت، با ماهواره ارتباط برقرار می‌کند. اینترنت ماهواره‌ای در مقایسه با اینترنت باسیم، گران‌تر بوده و از سرعت پایین‌تر و تأخیر بیشتر نیز برخودار است. با این حال برای اتصال به اینترنت در مناطقی که کابل، DSL یا فیبر نوری وجود ندارد، مقرون به صرفه است. در حال حاضر برخی از سرویس‌دهنده‌های کشورمان برای مناطق دور افتاده‌ای که فاقد بستر‌های مخابراتی هستند، این نوع سرویس را ارائه می‌دهند.

اینترنت سلولی (Cellular Internet یا Wireless Broadband): اینترنت سلولی برای تبادل اطلاعات در اینترنت، از سیگنال‌های تلفن‌همراه استفاده می‌کند. در حال حاضر، چندین استاندارد تبادل اطلاعات سلولی وجود دارد. اولین استاندارد، ۳G است. ۳G از سرعت قابل قبولی برخوردار است. آخرین استاندارد در حال اجرا، ۴G LTEاست که سرعت آن برابر با یک اینترنت باسیم متوسط است. یعنی چیزی بین ۵ تا ۲۰ مگابیت در ثانیه. استاندارد جدیدتر ۵G هم به زودی توسط اپراتورهای پیشتاز جهان عرضه خواهد شد.

اینترنت سلولی عموماً گران است؛ چرا که با حجم انتقال داده ماهانه‌ی پایین عرضه شده و کاربران برای در اختیار داشتن حجم بیشتر، مجبور به پرداخت هزینه هستند. این نوع از اینترنت، هنگام اتصال دستگاه‌های همراه مانند تلفن‌های هوشمند و تبلت به اینترنت، کاربرد داشته و با توجه به ویژگی قابلیت جابه‌جایی، بسیار محبوب است. نوع دیگری از اتصال نیز وجود دارد که از محبوبیت زیادی برخوردار است. این اتصال که Hot Spot همراه نامیده می‌شود، اینترنت سلولی و وای فای را در یک راه حل (Solution) ارائه می دهد. یکی از مهمترین دلایلی که بعضی کاربران را در تعریف و تفکیک وای‌فای و اینترنت دچار ابهام می نماید، همین اتصال (Hot spot) است.

نسخه ورایزون آیپد، از جمله گجت هایی است که از ویژگی Hot Spot برخوردار بوده و
به کاربران امکان می دهد اتصال ۴G تبلت خود را به کمک وای فای با سایر کاربران به اشتراک بگذارند.

ترکیب وای‌فای و اینترنت

اگر یک لپ‌تاپ مانند MacBook Air داشته باشید، بهترین راه اتصال به اینترنت، استفاده از بستر وای‌فای است؛ چراکه این دستگاه، فاقد پورت شبکه بوده و از اینترنت سلولی نیز پشتیبانی نمی‌کند. در شبکه‌های خانگی می‌توان از روترهایی بهره برد که پس اتصال به یک اینترنت با سیم، آن را از طریق وای‌فای به اشتراک می‌گذارند. اما در شرایطی که در حال حرکت هستید، نمی توانید روتر وای‌فای را همراه خود داشته باشید. در اینجا، پای Hot Spotها به مسأله باز می‌شود. تنها کافی است به کمک موبایل به اینترنت متصل شده و آن را از طریق وای‌فای داخلی و Hot Spot با سایر دستگاه‌ها (در اینجا یعنی MacBook Air) به اشتراک بگذارید. سرعت نهایی اینترنت در MacBook Air، به وضعیت اتصال سلولی Hot Spot و اتصال وای‌فای مابین MacBook و Hot Spot بستگی دارد. در پایان، سرعت تبادل داده‌ها، مطابق با سرعت دستگاه کندتر خواهد بود. یک Hot Spot همراه، این امکان را فراهم می کند که چندین دستگاه به طور همزمان از یک اتصال سلولی بهره ببرند. بسیاری از تلفن‌های هوشمند دارای ویژگی Hot Spot هستند. این امکان در آیفون Personal Hotspot نامیده شده و از طریق بخش تنظیمات (Settings) قابل فعال‌سازی است. همانگونه که در بالا اشاره شد، یکی از شاخص ترین نمونه‌های ادغام وای فای و اینترنت، Mobile Hot Spotها هستند.

تا اینجا به تفاوت‌های وای‌فای و اینترنت پرداخته و با انواع کانکشن‌ها آشنا شدیم. اما شاید، در استفاده از اینترنت از طریق وای‌فای با مشکلاتی مواجه شده باشیم که در توضیحات این بخش به آن ها اشاره نشده است. در ادامه با ما همراه باشید.

سؤالات متداول

سؤال: سیگنال‌های کانکشن وای‌فای بسیار قوی هستند، اما تماشای ویدئوهای آنلاین بدون یک تأخیر طولانی ممکن نیستند. برای لود‌شدن کامل صفحات یک وب‌سایت معمولاً باید زمان زیادی منتظر ماند. چرا؟

پاسخ: پیش از هر چیز این مسأله را یادآور می‌شویم که سرعت وای‌فای، ارتباطی با سرعت اینترنت (که کیفیت تجربه وبگردی ما را تعیین می‌کند) ندارد. برای مثال، اگر سرعت اینترنت شما برابر با یک مگابیت در ثانیه باشد و این اینترنت را به کمک یک شبکه وای‌فای عالی و با سرعت ۱۰۰ مگابیت در ثانیه Share کنید، سرعت اتصال رایانه شما به اینترنت در بهترین حالت برابر با یک مگابیت در ثانیه خواهد بود. پس برای مشکل فوق باید سرعت اینترنت بررسی شود.

سؤال: سرعت اینترنت هنگام استفاده از طریق کابل شبکه حداقل برابر با ۵۰ مگابیت در ثانیه است؛ اما هنگام استفاده از همین اینترنت از طریق وای‌فای سرعت به ۲۰ مگابیت در ثانیه کاهش می یابد. چرا؟

پاسخ: از آنجاکه سرعت استانداردهای وای‌فای در واقعیت بسیار کمتر از بالاترین سرعت‌های فعلی است، این مورد یک مسأله طبیعی محسوب می‌شود. برای مثال، محبوب‌ترین استاندارد وای‌فای فعلی، یعنی استاندارد ۸۰۲٫۱۱n یا Wireless-N در حالت کلی و در فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز، سرعتی در حدود ۲۰ مگابیت در ثانیه را ارائه می دهد. اگر از استانداردهای قدیمی‌تر استفاده شود، مسأله از این هم بغرنج‌تر می شود. برای فائق آمدن به این مشکل (مشروط به پشتیبانی کلاینت‌ها) از روترهای Dual-Band در فرکانس ۵ گیگاهرتز استفاده کنید. بعضی از دستگاه‌ها مانند iPhone 4 و نسل دوم آیپد تنها از فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز پشتیبانی می‌کنند. به این مسأله نیز توجه داشته باشید که با افزایش فاصله کلاینت از روتر/ اکسس‌پوینت، سرعت اتصال به شبکه وای‌فای کاهش می‌یابد.

سؤال: هنگام استفاده از سرویس آنلاین محاسبه‌ی سرعت اینترنت، با تغییر سرور، سرعت نمایش داده شده به طور فاحشی تغییر می‌کند؛ چگونه می‌توان به سرعت واقعی اتصال اینترنت پی برد؟

پاسخ: سرعت واقعی اینترنت، بالاترین سرعت نمایش داده است. این تغییر سرعت‌های نمایش داده شده به فاصله‌ی سرور، حجم درخواست‌های ارسال شده به آن در هنگام تست و تعداد پل‌های (Bridge) پیش‌روی دیتا از سرور تا رایانه مقصد، بستگی دارد. به طور کلی، نتیجه‌ی تست بر اساس زمان Ping (زمانی که برای رفت و برگشت دیتا بین رایانه و سرور صرف می‌شود) تغییر می‌کند. Ping کوتاه‌تر نشانه سرعت بالاتر است. پس بالاترین نتیجه بازگشتی از سرور، سرعت واقعی اتصال محسوب می شود.

سؤال: سرعت اینترنت در هر دو حالت باسیم و وای‌فای بسیار خوب است؛ اما در مواقعی، دانلود فایلهای بسیار کوچک هم با مشکلاتی همراه است. چرا؟

پاسخ: برخورداری از سرعت اینترنت خوب، یک تجربه وبگردی خوب همه جانبه را تضمین نمی‌کند. این مسأله به این علت است که اینترنت مجموعه از بخش‌های کوچک است و کیفیت یک تعامل بین دو بخش، به وضعیت هر دو بخش بستگی دارد. اگر درصدد دانلود یک فایل از منبعی باشید که به طور ذاتی سرعت تعامل پایینی دارد، پروسه‌ی دانلود از سرعتی پایین برخوردار خواهد بود و کاری از کاربر ساخته نیست.

سؤال: با وجود برخورداری از سرعت اینترنت خوب (دانلود: ۳۰ مگابیت در ثانیه / آپلود: ۶ مگابیت در ثانیه)، هنگام آپلود فایل‌های سنگین، سرعت دانلود نیز کاهش می یابد. آیا این مسأله طبیعی است؟

پاسخ: بله. دانلود و آپلود با یکدیگر کار می‌کنند. اطلاعات در اینترنت به صورت بسته‌هایی مشخص (Packet) جابه‌جا می شوند. هر زمان که یک بسته دریافت شود، اتمام پروسه انتقال بسته، نیازمند ارسال یک پیام تأیید از سمت گیرنده است. پس از ارسال پیام تأیید از طرف گیرنده و دریافت آن توسط فرستنده است که بسته‌ی بعدی ارسال می شود. وقتی که یک فایل حجیم آپلود می‌شود، پهنای‌باند باقی‌مانده برای ارسال پیام‌های تأیید به سرور، کافی نیست؛ از این رو سرعت دانلود کاهش می یابد.

در قسمت بعد با نحوه‌ی راه‌اندازی روتر آشنا خواهیم شد.

منبع: www.zoomit.ir

هوش مصنوعی به کجا می‌رود؟

11 اکتبر 2014مقاله‌هااتومبیل هوشمند، اپل، هوش مصنوعی، گوگلمدیر کل

هوش مصنوعی علمی مهیج، کارگشا، پیچیده، ترسناک و خطرناک قلمداد می‌شود. بسیاری از دانشمندان و صاحبنظران اعتقاد دارند هوش مصنوعی آینده بشریت را دگرگون خواهد ساخت. بسیاری از مشکلات بشر را حل خواهد نمود. به عنوان مثال؛ در گذشته مردم برای کسب دانش یا اطلاعاتی مجبور بودند ساعت‌ها در کتابخانه‌های مختلف وقت بگذرانند، با انسان‌های زیادی مشورت کنند و در نهایت احتمالا به اطلاعات مورد نظر دست پیدا می‌کردند. امروزه مردم برای کسب دانش از ابزاری قدرتمند (فعلا به نظر قدرتمند) به نام اینترنت استفاده می کنند. برای این منظور معمولا ساعت‌ها پشت رایانه به جستجو می‌پردازیم و از لابه‌لای سایت‌های معتبر و غیر معتبر، اطلاعاتی را که می‌خواهیم کسب می‌کنیم، در حالی که در آینده من و شما در لحظه می‌توانیم اطلاعاتی را که می‌خواهیم بدست آوریم.

در رابطه با هوش مصنوعی ترس های بسیاری نیز وجود دارد . از فیلم های تخیلی که در رابطه با هوش مصنوعی ساخته می شوند ، تقریبا اکثر آنها این نتیجه می رسند که هوش مصنوعی روزی بر انسان پیروز خواهد شد و انسان را شکست خواهد داد .الون ماسک (ELON MUSK) موسس دو شرکت تسلا موتورز و شرکت فضایی SpaceX ، چندی پیش در مصاحبه خود اعلام نمود مشکلات ناشی از روند پیشرفت روبات ها و توسعه های نرم افزاری در حوزه هوش مصنوعی تا ۲۰ سال آینده خطرناک تر از بمب های هسته ای است ! الون در مصاحبه خود اعلام کرد که هوش مصنوعی لزوما در ساختار انسانی ظهور نخواهد کرد و در حال حاضر هم ما تا حدودی کنترل زندگی عادی خود را از دست داده و این بخش از کنترل خود را به دست ماشین ها سپرده ایم. وی برای اثبات این گفته خود مثال شبکه های بانکی را عرضه کرد و بیان کرد که هم اکنون کنترل انتقالات و امور بانکی بدون استفاده از شبکه های رایانه ای مطلقا در شبکه بانکی امریکا ناممکن شده است و این یعنی برتری ماشین بر انسان. چنین پیشرفتی توسط ماشین ها می تواند در آینده به تدریج افزایش هم پیدا کند.

برنده جایزه نوبل فیزیک «هاوکینگ» معتقد است ، دستاورد تاریخی در توسعه این فناوری می‌تواند آخرین موفقیت انسان محسوب شود، اگر بشر نحوه برخورد و اجتناب از خطرات هوش مصنوعی را یاد نگیرد.
کشورهای در حال توسعه به دنبال ساخت سیستم‌های تسلیحاتی خودکار هستند ، همزمان سازمان ملل به دنبال ممنوعیت استفاده از این تجهیزات است و از سویی دیگر IBM در حال توسعه تراشه‌های هوشمند است که مسیر را برای ساخت شبکه‌های حسگر با قابلیت تقلید ادراک، رفتار و افکار مغز انسان هموار می کند.
در اینصورت امکان ساخت ماشین‌های هوشمند با مغز که از هوشی فراتر از انسان برخوردار هستند، فراهم می‌شود.این ماشین ها می توانند در جنگ ها نیز مورد استفاده قرار گیرند .
«هاوکینگ» خاطر نشان کرد، اگر با خطر حمله موجودات بیگانه طی چند دهه آینده مواجه باشیم، تا زمان حمله آنها صبر نکرده و اقدامات دفاعی اضطراری انجام خواهیم داد؛ بنابراین باید تا پیش از توسعه ماشین‌هایی با هوش ابرانسانی که تهدید جدی برای آینده بشریت محسوب می‌شوند، اقدامات پیشگیرانه‌ای انجام دهیم که از وقوع فاجعه جلوگیری کند.
از سویی دیگر بر اساس تحقیقاتی که در ژاپن انجام گرفته ۵۲ درصد از محققان و کارشناسان معتقدند با ورود هوش مصنوعی به زندگی انسان ها نه تنها به زندگی انسان ها چیزی اضافه نمی شود بلکه این ورود به معنای پایان و ویرانی زندگی انسان هاست.
دانشمندان نوروساینس در دانشگاه پلی تکنیک لوزان در سویس در حال شبیه سازی مغز هستند. این گروه از محققان به سرپرستی هنری مارکرام تا به حال فاز اول این پروژه بلند پروازانه یعنی کپی کامل مغز انسان بر روی ابرکامپیوتر دوم جهان یعنی بلوژن-ال را مدتی قبل کامل کرده اند. آنها نورون به نورون مغز را بر روی بلوژن کپی می کنند. تقریبا می توان گفت هر تراشه مسئول شبیه سازی کار یک نورون است.
در یک اتفاق عجیب مرکز تحقیقاتی این پروژه در ساحل دریاچه ژنو واقع شده است؛ همان جایی که ماری شلی شخصیت داستانش دکتر فرانکشتاین را در آنجا تصور کرده. فرانکشتاین هیولایی انسان مانند می‌سازد که دارای نیرویی مخرب می‌شود و در نهایت خالقش را می‌کشد. آیا این تخیل به واقعیت خواهد پیوست ؟
از سویی دیگر بسیاری از کارشناسان و مخصوصا مسئولین حقوق بشر نسبت به نقض حریم شخصی هشدار داده اند . با همه گیر شدن اپلیکیشن های هوشمند ، افکار ، فعالیت ها ، علاقمندی ها و بسیاری از ویژگی های خصوصی انسان توسط اپلیکیشن های هوشمند دیده می شود . این امر می تواند حریم شخصی انسان ها را نقض کند .
قطعا همه این تفکر و ترس ها به علت قدرت هوش مصنوعی است . به خاطر همین است که در جستجو هایی که درباره هوش مصنوعی انجام می دهید بیشتر با این ترس ها آشنا می شوید . اما واقعا آینده هوش مصنوعی چیست ؟
بسیاری از شرکت ها و محققان در نقطه مقابل نظریات بالا ، هوش مصنوعی را نجات دهنده بشر می دانند . ۴۸% محققان و کارشناسان در ژاپن معتقدند ورود هوش مصنوعی به زندگی انسان ها گریز ناپذیر است پس باید با آغوش باز به استقبال آن رفت.
ری کورزویل، آینده گرا و مدیر بخش مهندسی گوگل نگاه مثبتی به آینده فناوری داشته و می گوید: “در سال های آتی و با برنامه های نرم افزاری مختلفی که نوشته می شوند، کاربران قادر به ارائه پرسش و پاسخ با گوگل خواهند بود. کارشناسان گوگل پیش بینی کرده اند که تا سال ۲۰۳۰ میلادی، هوش مصنوعی جایگزین هوش انسان شده و قادر به حل مسائل پیچیده خواهد بود .
پژوهشگران بسیاری پیش بینی می کنند که به کمک فناوی نرم افزاری جدید شبکه های عصبی و هوش مصنوعی بتوان پیش بینی های بسیار دقیقی از بازار سهام به عمل آورد و پیش بینی های دقیق تری مانند مکان فیزیکی سیاره ها درسال های آتی و اوضاع کره زمین از نظر شرایط زیست محیطی و غیره نیز میسر خواهد شد.
اما بهترین راه برای پیش بینی آینده هوش مصنوعی پیگیری پروژه های در دست انجام فعلی در این موضوع است . هرچه بیشتر درباره هوش مصنوعی جستجو کنید ، بیشتر به پروژه های شرکت گوگل برخورد می کنید . این شرکت غول فناوری اطلاعات پروژه های بسیاری را در دست اقدام دارد که مهمترین آن پروژه تعامل انسان با محیط است . برای پیش بینی هوش مصنوعی در آینده به بررسی بعضی از این پروژه ها می پردازیم .
بسیاری از شرکت ها امروزه به سراغ پوشیدنی های هوشمند رفته اند . کامپیوترهای پوشیدنی، ابزارهای الکترونیکی کوچکی هستند که توسط کاربر پوشیده می‌شوند که به هدف توسعه تکنولوژی اطلاعات ایجاد شده‌اند. وقتی به کامپیوترهای پوشیدنی فکر می‌کنیم – عینک‌های هوشمند مانند Google Glass یا ساعت‌ مچی‌های هوشمند مانند Pebble – کامپیوترهای موبایل بسیار کوچکی که به بدن یا لباس ما متصل هستند، به ذهن می‌آیند. ویژگی اصلی این ابزارها به اعتقاد ما کوچک‌سازی و راحتی استفاده از این ابزارها است. مثلا یک ساعت هوشمند، شما را از زحمت حمل یک گوشی برای چک کردن پیام‌ها نجات می‌دهد. اما واقعیت این است که این ابزار ها امکانات فوق العاده زیادی برای ما به همراه دارند .
پروژه REFRESH : پروژه Refresh گوگل ، تقریبا مانند اپلیکیشن اپل عمل می کند . این برنامه برای ارائه «پرونده سوابق» یا چکیده اطلاعات در مورد افراد مختلف طراحی شده‌ است . چون نسخه Google Glass اپلیکیشن Refresh روی چشم شما قرار می‌گیرد، می‌توان آن را نمونه ساده‌ای از عملکرد ابزارهای پوشیدنی در آینده دانست؛ یعنی هر چه را بخواهید بدانید کشف می‌کند و در اختیار شما قرار می‌دهد.
به عنوان مثال، ابزارهای پوشیدنی می‌توانند کمک کنند که بیشتر در مورد افرادی که ملاقات می‌کنید اطلاعات داشته باشید، بدانید که قبلا آنها را دیده‌اید و سابقه آشنایی، علایق و تاریخچه مشترکی با آنها دارید یا نه.
این قابلیت بسیار کوچکی از این ابزار است. اما آینده‌ای را تصور کنید که هر چه می‌خواهید بدانید به سادگی و بدون هیچ تلاش و اقدامی از سوی شما، پیش چشمتان ظاهر شود. می‌توانید در حال غذا خوردن در یک رستوران باشید و Google Glass ناگهان به شما اطلاع می‌دهد که مثلا این همان مکانی است پدرتان از مادرتان خواستگاری کرده است؛ یا اگر با دوستتان قرار دارید، به شما اطلاع می‌دهد که او به علت ترافیک سنگین کمی دیر می‌رسد؛ شارژ کارت پارکینگ شما تا ۲۰ دقیقه دیگر به پایان می‌رسد و یا دستشویی در طبقه بالای رستوران سمت راست قرار دارد. تصور کنید این اطلاعات در همان لحظه‌ای که می‌خواهید آن را بدانید، به سادگی جلوی چشمتان ظاهر می‌شوند. این آینده تکنولوژی کامپیوترهای پوشیدنی است. به همین دلیل است که انقلاب ابزارهای پوشیدنی بیشتر انقلاب هوش مصنوعی محسوب می‌شود. هوش مصنوعی، حوزه‌ای از علم کامپیوتر است که بر آفرینش دستگاه‌های هوشمندی که عملکرد و واکنش انسانی دارند تاکید می‌کند. برخی از فعالیت‌هایی که کامپیوترهای مجهز به هوش مصنوعی دربرمی‌گیرند، عبارتند از: شناسایی صدا، آموزش، برنامه‌ریزی و حل مشکلات. هوش مصنوعی جزئی ضروری از صنعت تکنولوژی است. ظهور این پدیده به اوایل دهه ۵۰ میلادی برمی‌گردد. آن چیزی که در مورد رایانش پوشیدنی جالب است، کاری است که سرورهای پشتیبان انجام می‌دهند تا کشف کنند شما چه چیزی را می‌خواهید بدانید و سپس به آن اطلاعات دست می‌یابند. در این صورت دیگر چیزی برای بخش انتقال اطلاعات به مغز باقی نمی‌ماند.
اپلیکیشن‌های آینده، به جای اینکه مانند Refresh موضوعات مورد علاقه شما را فقط از طریق چک کردن تقویم موبایل‌تان کشف کنند، علاوه بر آن، ایمیل، شبکه‌های اجتماعی، تماس‌های تلفنی و کلیه منابعی را که به دوستان و همراهان شما متصل‌اند، چک می‌کنند. همچنین این اپلیکیشن‌ها تاریخچه اقدامات و حرکات شما را زیر نظر خواهند گرفت و سپس با فشرده‌سازی اعداد، اطلاعاتی را که می‌خواهید بدانید، به شما منتقل خواهند کرد.
شرکت گوگل برای ورود هرچه بیشتر به دنیای هوش مصنوعی ، شرکتی به نام DeepMind را تملک کرده است، که تکنولوژی هوش مصنوعی تولید می‌کند و خیلی سریع به سوی تولید کامپیوترهایی حرکت می‌کند که مثل بشر تفکر می‌کنند.
گوگل برای اینکه قابلیت‌های DeepMind را نشان دهد، این سیستم را در بازی‌های رایانه‌ای مستقر در مکان‌های عمومی بکار گرفته است. شرکت DeepMind می‌داند چگونه این بازی‌ها را اجرا کند و سپس بر آنها تسلط یابد.
این تکنولوژی مورد استفاده گوگل قرار می‌گیرد تا نسخه‌های آینده Google Now را قدرتمندتر کند. Google Now دستیار شخصی هوشمندی است که در سیستم عامل اندروید قابل استفاده است. به محض اجرای این برنامه اطلاعات فراوانی در اختیار کاربران قرار می‌گیرد؛ از نتایج مسابقات ورزشی گرفته تا وضعیت آب و هوا، رستوران‌های خوب و غیره. این سرویس با ارائه اطلاعات به شما و نظارت بر اینکه چگونه از این اطلاعات استفاده می‌کنید، اولویت‌ها، تمایلات و کنجکاوی‌های شما را می‌داند. همچنین در طول زمان دقیقا درمی‌یابد چه نوع اطلاعاتی را در چه زمانی می‌خواهید بدانید و سپس این اطلاعات را به ابزار پوشیدنی شما منتقل می‌کند.
قدرت هوش مصنوعی برای کشف اطلاعاتی که می‌خواهید بدانید (و البته زمان آن) وقتی تقویت می‌شود که کامپیوترهای پوشیدنی این اطلاعات را به سادگی به شما منتقل می‌کنند.
شما با یک PC، لپ‌تاپ، تبلت یا تلفن می‌توانید به دنبال اطلاعات بروید یا با انجام اقدامی به هشدارها واکنش نشان دهید. انقلاب تکنولوژی پوشیدنی اطلاعات را بدون اینکه هیچ تلاشی انجام دهید ارائه می‌کند. این اطلاعات به سادگی ظاهر و سپس محو می‌شوند. فرقی هم که ایجاد می‌کند مساله راحتی است.
امروزه همه در مورد «واقعیت افزوده» (نمایی زنده از محیط فیزیکی دنیای واقعی که عوامل آن با ورودی‌های حسی تولید شده توسط کامپیوتر مانند صدا، ویدئو، گرافیک یا جی‌پی‌اس افزوده می‌شوند) صحبت می‌کنند. اما باید گفت این واقعیت نیست که افزوده می‌شود، بلکه واقعیت امری بسیار ساده است. در واقع این ذهن شما است که افزوده می‌شود (با دانشی که جایگزین نادانی می‌کنید). تجربه و زندگی شما است که افزوده می‌شود.
به همین دلیل است که انقلاب رایانش پوشیدنی انقلاب بکارگیری هوش مصنوعی و داده‌های شخصی است که اطلاعات را وقتی به آن نیاز دارید در اختیار شما قرار می‌دهد. بخش رایانش پوشیدنی این اطلاعات را به سادگی و مستقیم‌ترین شکل ممکن در ذهن شما جا می‌دهد.
تعامل انسان با محیط
شیوه ارتباط انسان‌ها با کامپیوتر در چند سال اخیر به‌شدت دست‌خوش تغییر و تحول شده است. از کوچ غالب ابزارهای همراه به رابط‌های لمسی گرفته تا واسط‌های گران‌قیمتی که امکان کنترل تجهیزات دیجیتال را با امواج مغزی فراهم می‌کنند، همه نشانه‌های این تغییر و تحول هستند.
نکته تازه این است که این روند تغییر و تحول رابط کاربری اکنون از «دستگاه‌ها» به‌سوی سرویس‌ها و خدمات آنلاین و آفلاین کشیده شده است و بیشترین تلاش‌ها در این عرصه، در جهت پردازش (شاید مهم‌تر از آن درک) زبان طبیعی یا به‌اصطلاح NLP (سرنام Natural Language Processing) صورت می‌پذیرد. این حرکت که شاید نخست با Siri اپل رنگ کاربردی شدن به خود گرفت، به قدری مهم شده است که غول دیگر دره سیلیکون یعنی گوگل را هم وادار کرده است تا با تکیه بر دانش و خلاقیت کسی مانند ری کرتزوایل، بحث پردازش زبان طبیعی را با جدیت دنبال کند.
سی‌ری اپل به‌رغم پیشرفت روز به روزش، دامنه تأثیر به نسبت اندکی دارد که به دارندگان محصولات اپل و حوزه‌هایی خاص از مکالمات روزمره (تنظیم قرار ملاقات‌ها، اطلاعات ورزشی، مکان‌های تفریحی و موارد مشابه) محدود است. در مقابل اهمیت حرکتی که گوگل در حال انجام آن است، به دو دلیل بسیار بیشتر خواهد بود.
نخست آن‌که دامنه نفوذ گوگل در میان کاربران در سراسر دنیا بسیار وسیع‌تر است و تعداد سرویس‌های گوگلی هم که می‌توانند از چنین توانمندی بهره ببرند، بسیار زیاد است. تا پیش از این هم کاربران می‌توانستند به صورت صوتی و مثلاً با گفتن نام محل مورد نظر از سرویسی مانند نقشه گوگل استفاده کنند. اما این سیستم‌تعامل صوتی تنها محدود به تبدیل اصوات به کلمات و پس از آن اجرای جست‌وجویی ساده روی آن کلمات بود. با راه افتادن سیستم پردازش زبان طبیعی، کاربر خواهد توانست از طریق صحبت با کامپیوتر با تمام سرویس‌های قدیمی و جدید گوگل «تعامل» کرده و حتی بسته به مورد، جوابش را بشنود.
دلیل دوم اما بیش از سرویس‌هایی که گوگل ارائه می‌دهد، به زیرساخت و ابزاری که در‌اختیار دارد مربوط می‌شود. اگر این شرکت بتواند سیستم تشخیص زبان طبیعی را روی خزنده وب‌اش (Web Crawler) پیاده کند، می‌تواند محتوای میلیاردها صفحه‌ای که ایندکس می‌کند را «بفهمد» به سیستمی قابل درک برای ماشین تبدیل کند. به این ترتیب گراف دانش گوگل دیگر تنها به ارتباط دو شیء یا صفحه محدود نخواهد بود، بلکه می‌تواند معانی و مفاهیم نیز را در این میان دخیل کند. در این صورت شاید بتواند اطلاعات صفحات را به هم ربط دهد و از آن‌ها «دانش» استخراج کند. هم‌اکنون هم یکی از ساده‌ترین راه‌های یافتن جواب هر پرسشی، جست‌و‌جوی گوگل است! اما در آن صورت شاید گوگل بتواند موضوعات پیچیده را نیز برای کاربر به‌صورت جامع «توضیح دهد.»
کرتزوایل اعلام کرده است که قصد دارد با این پروژه سیستمی بسازد که «درباره همه چیزهایی که می‌بیند و می‌خواند خبره باشد و این خبرگی را در‌اختیار تمام دنیا قرار دهد».
این کار شاید ادامه کاری باشد که آی‌بی‌ام با واتسون آغاز کرد. اما در برابر واتسونی که تمام دانشش را از ویکی‌پدیا گرفته بود و به‌صورت آفلاین کار می‌کرد، سیستم گوگل به صورتی پویا هر روز با «مطالعه بیشتر وب» بر میزان دانش خود خواهد افزود.
اما آن‌چه در این میان برای من جذاب و تفکر برانگیز است، کلمه Natural و امکان تعمیم آن به سایر جنبه‌های تعامل انسان و ماشین و به‌خصوص فرم و شکل ماشین‌ها است. از بدو تکامل ذهن انسان و توانایی او در ساخت و به کارگیری ابزار، این انسان بوده است که خود را با نحوه کار یک ابزار تطبیق داده است. شاید نهایت فناوری این باشد که ابزار بتواند خود را با زندگی روزمره و «طبیعی» ما تطابق دهد.
در بیشتر داستان‌ها و فیلم‌های علمی‌تخیلی با ربات‌هایی برخورد می‌کنیم که با درجه‌های متفاوت شباهت، همانند انسان ساخته شده‌اند. این امر شاید تنها حاصل ساده‌انگاری ذهن خالق اثر نباشد که خواسته است هیئتی انسانی را مکانیکی کند. شاید این درست‌ترین شیوه کار باشد.
کامپیوتر، ابزار محاسب، دستیار دیجیتال یا هر ابزار فناورانه دیگری را که در نظر بگیریم، برای کار در محیطی ساخته شده است که ما انسان‌ها در آن زندگی می‌کنیم و برای بدن و تناسبات اندامی ما بهینه شده است. به این ترتیب شاید آن ابزار هم باید به شکل و ابعادی مانند ما درآید و با سیستمی شبیه ما با محیط و خود ما تعامل کند. اگر این ماشین علاوه‌بر فیزیک «طبیعی» رابط کاربری طبیعی نیز داشته باشد، پذیرش، برقراری ارتباط و استفاده از آن بسیار ساده‌تر و بهینه‌تر خواهد بود.
فراموش نکنیم هدف فناوری ساده‌تر و بهتر کردن زندگی ما انسان‌ها است. پس شاید بهتر باشد به جای آن‌که ما تعامل با ماشین را یاد بگیریم، ماشین به گونه‌ای ساخته شود که با سیستم ذاتی‌مان با ما تعامل کند. شاید واقعاً «آر دنیل اولیواو» آسیموف فقید واقعاً بهترین ماشینی باشد که تا‌کنون ساخته شده است!
آینده هوش مصنوعی :
قطعا نمی توان پیش بینی نمود در آینده چگونه هوش مصنوعی پیشرفت خواهد نمود ، اما می توان پیش بینی نمود در چه حوزه هایی پیشرفت خواهد کرد .
هوش مصنوعی در چه حوزه هایی پیشرفت خواهد نمود :
۱- رباتیک : هرچه بیشتر زمان می گذرد ، ربات هایی بیشتر شبیه انسان تولید می شود . ممکن است این پیشرفت تا جایی باشد که ربات ها از انسان پیشی گیرند . ربات های آتش نشان ، ربات های فوتبالیست ، ربات های اکتشافی ، ربات های جاسوس ، ربات های حسابدار ، صندوقدار ، ربات های آشپز و …. ربات در آینده به کمک هوش مصنوعی وجود خواهند داشت .
۲- شبیه سازی مغز : تا به امروز تلاش های بسیار زیادی برای شبیه سازی مغز انسان و هوش انجام گرفته است.بطور یقین این تلاش ها تا رسیدن به نتیجه مطلوب ادامه پیدا خواهد نمود . شاید روزی بتوان مغزی قوی تر از مغز انسان توسط انسان تولید شود !
۳- تشخیص گفتار : گوگل ، اپل و چندین شرکت دیگر تمرکز خود را برروی تشخیص گفتار انسان انجام داده اند و به موفقیت هایی نیز درست یافته اند . اینکه این تشخیص گفتار ، کاملا گفتار انسان های متفاوت را به درستی درک و تجزیه و تحلیل نماید گام بعدی هوش مصنوعی در این زمینه در سالهای آتی خواهد بود .
۴- درک احساس متفاوت انسان ها توسط ماشین : پیش بینی می شود ماشین ها با تشخیص زبان هایی به جز زبان انگلیسی و با تشخیص علائمی به جز زبان ( حرکت ، لب خوانی ، صدا) بتوانند مانند انسان ادراک و رفتار کنند . در یک مهد کودک در نزدیکی دانشگاه کالیفرنیا سان دیاگو ، یک ربات به نام روبی وجود دارد که صحبت کودکان را درک می کند ، سر و صورت آنها را نوازش می کند و به حرف آنها گوش می دهد .
۵- ربات هایی برای استفاده در جنگ و امنیت : متاسفانه هوش مصنوعی در ساخت سلاح های کشتار جمعی ، ربات های کماندو هوشمند نیز کاربرد زیادی دارد . به راحتی می توان متصور شد جنگ های آتی جنگ هایی با خرابیهای هدفمند ، همراه با ربات هایی جنگجو خواهد بود . همچنین این ربات ها در امنیت مرزها و کشور ها نیز به کار گرفته خواهند شد .
۶- حمل و نقل هوشمند : امروزه کمپانی های بزرگ خودرو سازی و البته شرکت گوگل به دنیال ساخت خودروهای هوشمند هستند . همانطور که چندی پیش دیدیم ، گوگل خودرو هوشمند خود را آزمایش کرد و شرکت بنز نیز تریلر سنگین هوشمند خود را آزمود . پس دور از ذهن نخواهد بود که هوش مصنوعی در این زمینه نیز کمک زیادی به انسان ها خواهد نمود .
۷- بازاریابی هوشمند : در آینده قطعا با دستگاه هایی مانند گوگل گلس ، بازاریابی شکل جدید خواهد گرفت . دیگر احتمالا از تبلیغات مزاحم پیامکی ، تلویزیونی یا شهری خبری نخواهد بود و هر کسی با توجه به فکر و نیازی که دارد ، تبلیغات برایش به نمایش در خواهد آمد .
قطعا اتفاقات بسیار بیشتری در دنیای هوش مصنوعی خواهد افتاد که در این گفتار بیان نشد ، اما قطعا همین نکات بیان شده نیز قابل تامل خواهد بود.

نادر حاتمی – worldit.ir

آشنایی با شبکه‌های کامپیوتری؛ قسمت پنجم: نگاهی به کابل و کابلکشی در شبکه‌ها

29 سپتامبر 2014آموزش، مقاله‌هاشبکه‌ها، شبکه‌‌های کامپیوتری، قسمت پنجم، کابل و کابلکشیمدیر کل

شبکه‌ یکی از محبوب‌ترین بخش‌های دنیای فناوری و کامپیوتر محسوب می‌شود. با صرف زمان و مطالعه منابع مناسب، هر کسی می‌تواند در زمینه شبکه به یک متخصص برجسته‌ تبدیل شود. ما در پیمودن قدم‌های اول و آشنایی اولیه در این زمینه به شما کمک می‌کنیم.

حال که با اصول اولیه شبکه‌های کامپیوتری و نحوه بهینه‌سازی آن‌ها آشنا شدیم، وقت آن است که به مباحث فنی‌تر وارد شویم. به این ترتیب می‌توانیم به طور کامل به شبکه خود مسلط شویم. با ما همراه باشید.

آنچه تاکنون در سری «آشنایی با شبکه‌های کامپیوتری» مطرح شده است:

– قسمت اول: شبکه‌های باسیم
– قسمت دوم: شبکه‌های بی‌سیم
– قسمت سوم: بهینه‌سازی شبکه وای‌فای به کمک موقعیت و تجهیزات
– قسمت چهارم: بهینه‌سازی شبکه وای‌فای به کمک تنظیمات

در ادامه، قسمت پنجم از این سری به شما تقدیم می‌گردد.

همه شبکه‌های خانگی با کابل شبکه شروع می‌شوند. حتی اگر بنا باشد استفاده کلاینت از شبکه به صورت وایرلس (بی‌سیم) باشد، درواقع اینترنت یا هر شبکه دیگری بی‌سیم نیستند واین Access Pointها هستند که شبکه‌ها را بی‌سیم می‌کنند. در اغلب موارد شما حداقل به یک کابل شبکه برای اتصال روتر وایرلس (Access Point) و مودم نیاز خواهید داشت هرچند که امروزه اکثر مودم‌های ADSL با Access Point ها یکی شده‌اند و در قالب یک دستگاه عرضه می‌شوند بدین ترتیب سیم بین مودم ADSL و Access Poin از پیش وصل شده است. با این حال بیشتر شبکه‌های خانگی به بیش از یک کابل نیاز دارند، چون معمولاً دستگاه‌های دیگری وجود دارند که قرار است به روتر متصل شوند.

آشنایی با نحوه آماده‌سازی کابل‌ها برای شبکه به چند دلیل مسأله مهمی تلقی می‌شود:

نخست اینکه کابل‌های شبکه‌ای که در بازار وجود دارند، عموماً گران‌قیمت هستند. اطلاع از نحوه کابل‌کشی به شما کمک می‌کند، مدیریت بهتری بر هزینه‌های خود داشته باشید. دوم، پیدا کردن یک کابل شبکه آماده که از اندازه مناسبی نیز برخوردار باشد کاری سخت است. اکثر مواقع کابل شبکه یا خیلی کوتاه است یا خیلی بلند. وقتی خودتان کابل شبکه را آماده کنید، این کابل از اندازه دقیق و مناسب با شبکه اختصاصی شما برخوردار خواهد بود. در صورت وجود هرگونه مشکلی در کابل نیز، خودتان قادر به اصلاح و بهینه‌سازی آن خواهید بود. ناگفته نماند که شرکت‌های تولید کننده مطرح تجهیزات شبکه مثل سیسکو همواره پیشنهاد می‌کنند که برای دست‌یابی به بهترین عملکرد در شبکه بهتر است از کابل‌های کارخانه‌ای و معتبر استفاده کرد.

در کنار کابل‌کشی، با صرف کمی زمان و تمرین، قادر به آماده‌سازی سایر قطعات مانند پچ پنل (Patch Panel) و پورت‌ها نیز خواهید بود. به مرور به این مسأله پی می‌برید که اینگونه مهارت‌ها، ممکن است آن‌چنان آسان نباشند، اما سخت و پرهزینه نیز نیستند.

با هزینه‌ای نزدیک به ۱۵۰ هزار تومان می‌توان بهترین ابزارهای مورد نیاز برای کابل‌کشی و راه‌اندازی شبکه را تهیه و از آن‌ها برای مدت‌ طولانی استفاده نمود. بزرگترین امتیاز صرف این هزینه آن است که شما می‌توانید شبکه‌ای کاملاً تخصصی و ایده‌آل برای خود ایجاد نموده و کنترل دقیق و کاملی بر روی آن داشته باشید.

از طرف دیگر یک شبکه کامپیوتری که به خوبی کابل‌کشی شده باشد، بهترین عملکرد ممکن را در شبکه‌ها خواهد داشت؛ چرا که تا این لحظه، شبکه‌های سیمی، خیلی سریع‌تر و پایدارتر از سیگنال‌های وای‌فای هستند. پس قبل از هر چیز با کابل شروع می‌کنیم.

۱- ساخت کابل برای شبکه اختصاصی

اصولاً یک کابل شبکه از یک کابل و دو کانکتور شبکه متصل شده به دو سر آن تشکیل شده است. به کانکتورهای شبکه RJ45 (تصویر زیر) گفته می‌شود. هدف، متصل نمودن کانکتورها به دو سر کابل شبکه است.

توضیح: منظور از کابل شبکه در این مقاله، یک کابل CAT5e است که یکی از متداولترین نمونه‌های موجود در بازار بوده و می‌تواند میزبان ارتباط‌های گیگابیتی باشد. استاندارد جدیدتر CAT6 ساختاری دقیقاً مشابه دارد، اما نیازمند ابزارهای سازگار با خود است.

ابزارهای مورد نیاز برای انجام کار عبارتند از:

آچار RJ

این مهمترین ابزار کار شما محسوب می‌شود. به کمک آن، پوشش محافظ کابل را بریده، سیم‌ها را یک‌دست نموده و به کانکتور RJ45 متصل می‌کنید.

کابل شبکه با طول دلخواه

قاعدتاً برای راه‌اندازی یک شبکه سیمی، به کابل هم نیازمندید. می‌توانید طول مورد نظرتان را از فروشگاه‌های مرتبط خریداری نموده یا از کابل‌های مستعمل استفاده کنید. برای استفاده از کابل‌های استفاده شده، قبل از هر چیز، دو سر آن‌ر‌ا ببرید تا به حالت اول بازگردد.

کانکتور (سوکت) RJ45

این کانکتورها بسیار ارزان‌قیمت بوده و در بسته‌های معمولاً صدتایی به فروش می‌رسند.

آنچه قرار است اتفاق بیفتد در تصویر زیر نمایش داده شده است. برای انجام این کارها مراحل زیر را دنبال می‌کنیم:

گام نخست: به کمک تیغه‌های انتهای آچار RJ، حدود ۴ سانتیمتر از پوشش خارجی کابل را بریده و جدا کنید ( اگر که تازه کار هستید می‌توانید این اندازه را برای راحتی کار، بیشتر هم کنید). با انجام این کار، هشت رشته‌سیم کوچک را مشاهده خواهید کرد که به صورت چهار زوج سیم به هم تنیده شده در کنار هم قرار گرفته و به کمک رنگ‌های مختلف از یکدیگر مشخص شده‌اند. لازم است که شما این هشت رشته‌سیم را به ترتیب خاصی در کنار یکدیگر قرار دهید. بهتر است پس از جدا کردن پوشش خارجی کابل، هشت رشته را کاملاً از هم جدا کنید تا مرتب‌سازی آنها راحت‌تر باشد.

ترتیب هشت رشته‌سیم از چپ به راست به صورت زیر است:

قهوه‌ای < سفید/قهوه‌ای < سبز < سفید/آبی < آبی < سفید/سبز < نارنجی < سفید/نارنجی

به یادسپاری این ترتیب، سخت ترین بخش کار محسوب می‌شود ولی نگران نباشید بعد از چند بار انجام دادن، حفظ خواهید شد.

توضیح: این ترتیب، مشخص کننده استاندارد سیم‌کشی ۵۶۸B (با نام کامل TIA/EIA-568-B) است. استانداردی بسیار متداول که برای کابل‌کشی توصیه می‌شود. علاوه بر ترتیب فوق، می‌توان از استاندارد دیگری به نام ۵۶۸A (قهوه‌ای < سفید/قهوه‌ای < نارنجی < سفید/آبی < آبی < سفید/نارنجی < سبز < سفید/سبز) نیز استفاده نمود. کارآیی شبکه هنگام به کارگیری هر یک از استانداردهای فوق یکسان بوده و شما می‌توانید هر یک از این دو استاندارد را به کار بگیرید. علاوه بر این شما می‌توانید برای اتصال مستقیم دو دستگاه Ethernet-Ready، هر دو استاندارد را در یک کابل استفاده کنید (یعنی هر استاندارد در یک سر کابل). دلیل استفاده از این استاندارها این است که وقتی شبکه‌ای را راه‌اندازی کردید اگر شخص دیگری خواست کار شما را گسترش دهد براحتی قادر باشد این کار را انجام دهد؛ در واقع اگر هیچ یک از این استاندارد‌ها را رعایت نکنید و حتی اگر طبق رنگ بندی دلخواه خود هر دو سر کابل شبکه را سوکت کنید باز هم ارتباط برقرار خواهد شد. تنها نکته‌ای که باید رعایت کنید این است که تمامی کابل‌های شبکه باید طبق یک رنگ بندی سوکت زده شوند.

گام دوم: پس از خارج کردن پوشش خارجی کابل و مرتب نمودن رشته‌سیم‌ها بر اساس استانداردهای یاد شده، از هم اندازه بودن رشته‌سیم‌ها اطمینان حاصل کنید. در حالی که ضامن کانکتور را رو به پایین گرفته‌اید، سیم‌ها را به شیارهای کوچک کانکتور وارد کنید. انجام این مرحله بسیار آسان است. با وجود اینکه ابزارهای مورد استفاده در این مرحله کوچک هستند، اما رشته‌سیم‌ها به راحتی وارد شیارهای نادرست نخواهند شد. بعد از انجام کار قرارگیری رشته‌سیم‌ها در شیارها را بررسی کنید.

گام سوم: کانکتور را که حالا دیگر به سیم متصل است در اِسلات آچار RJ قرار داده و فشار دهید تا قرارگیری رشته‌سیم‌ها در کانکتور مستحکم شود.

همین مراحل را برای سر دیگر سیم نیز تکرار کنید تا کابل شبکه دست‌ساز شما آماده شود.

۲- سیم‌کشی پریزهای دیواری پورت (کی‌استون)

حال که کابل شبکه را آماده نمودیم، بهتر است فکری برای پنهان کردن آن در خانه نیز بکنم. احتمالاً شما نیز موافقید که رها کردن یک کابل شبکه بلند که از روتر خارج شده و قرار است با عبور از هال و آشپزخانه به مودم برسد، در محل دید و مسیر رفت و آمد کار چندان جالبی نیست. به جای این کار بهتر است دو پریز دیواری آماده کنیم. یکی کنار روتر و دیگر کنار مودم.

این پریزهای دیواری در ایران با نام کی‌استون (Key Stone) شناخته می‌شوند. کابلی که قرار است کی‌استون‌ها را به هم متصل کند، می‌تواند کف زمین یا در سقف یا در میان دیوار پنهان شود. بسته به معماری ساختمان، یکی از روش‌های پنهان نمودن کابل متصل‌کننده کی‌استون را انتخاب کنید. شاید لازم برای انجام این کار از افراد خبره کمک بگیرید.

داشتن یک ابزار کارآمد برای پانچ کردن کی‌استون‌ها ضروری است.

ابزارهای مورد نیاز برای آماده‌سازی کی‌استون‌ها:

ابزار پانچ

از این ابزار برای بریدن رشته‌سیم‌های اضافه و پانچ کردن سیم‌ها استفاده می‌کنیم.

کی استون و محافظ

به تعداد دلخواه

برای اجرای کار، کافی است مراحل زیر را دنبال کنید:

گام اول: حدود ۴ سانتیمتر از پوشش خارجی دو سر کابل را بریده و جدا کنید. برای اطمینان بهتر است پوشش جدا شده بیشتر از حد تقریبی مورد نیاز باشد. در ادامه می‌توانید رشته‌سیم‌های اضافی را ببرید. به این مسأله نیز توجه داشته باشید که طول خارج شده از دیوار محدود است، سعی کنید به گونه‌ای پوشش را جدا کنید که در ادامه کار با مشکل کوتاهی کابل مواجه نشوید. پس از جدا کردن پوشش خارجی کابل، هشت رشته‌سیم را از یکدیگر جدا کنید. نیازی به مرتب‌سازی رشته‌سیم‌ها نیست. پین‌های پورت، با رنگ مشخص شده‌اند.

گام دوم: کابل را در میانه پورت گرفته و بر اساس استاندارد ۵۶۸B، رشته‌سیم‌ها را در پین‌های مناسب قرار دهید. به این معنی که برای مثال رشته‌سیم نارنجی را در پین نارنجی و رشته‌سیم آبی را در پین آبی قرار دهید.

توضیح: از نظر فنی، شما می‌توانید استاندارد سیم‌کشی ۵۶۸A را نیز پیاده‌سازی کنید، اما در این مورد خاص، باید در هر دو سر کابل یک استاندارد مشترک پیاده‌سازی شود. با اینکه در تمام این مقاله به بلامانع بودن پیاده‌سازی هر دو استاندارد ۵۶۸A و ۵۶۸B در یک شبکه صحبت کرده‌ایم، اما به طور کلی، این کار در شبکه‌ها انجام نمی‌شود، چرا که ممکن است در آینده فردی که برای تعمیر یا بهینه‌سازی شبکه شروع به کار کند، دچار مشکل شده یا به صورت نا آگاهانه باعث بروز اختلال در شبکه شود. استاندارد سیم‌کشی متداول در شبکه‌ها هم‌اکنون استاندارد ۵۶۸B است.

گام سوم: حال از ابزار پانچ استفاده کرده و با یک فشار سریع، رشته‌سیم‌ها را در پورت محکم کنید. اگر این کار را به درستی انجام دهید، رشته‌سیم‌ها به خوبی در پورت جای گرفته و بخش‌های اضافی رشته‌سیم‌ها بریده می‌شوند.

سیم‌کشی پورت‌های شبکه خیلی آسان‌تر از ساختن یک کانکتور شبکه (سوکت RJ45) است.
چرا که در پورت‌ها ترتیب سیم‌ها مشخص شده و نیازی نیست که آنها را به یاد بسپارید.

وقتی گام‌های مطرح شده را انجام دادید، پورت (کی‌استون) را بر روی محافظ متصل کنید. حال تا نهایی شدن کار فاصله چندانی ندارید، تنها کافی است که برای طرف دیگر کابل نیز همین مراحل را طی کنید.

بسیار خوب! تا اینجا با نحوه کابل‌کشی و راه‌اندازی کی‌استون برای اتصال دو کامپیوتر به یکدیگر آشنا شدیم. اما در مواردی که در یک شبکه، نیازمند سیم‌کشی‌های چندگانه برای اتصال دستگاه‌های مختلف به یکدیگر هستیم، چگونه باید عمل کنیم؟ این مسأله با استفاده از پچ‌پنل (Patch Panel) حل می‌شود.

۳- سیم‌کشی پچ‌پنل

اگر قصد دارید سیم‌کشی شبکه خود را به تمام دیوارهای ساختمان کشیده و در هر اتاق یک پورت داشته باشید، بهتر است از یک پچ‌پنل در مرکز ساختمان (یعنی محل قرارگیری روتر/سوئیچ یا سرور خانگی) استفاده کنید. یک پچ‌پنل، در حقیقت، مجموعه‌ای از پورت‌های شبکه بر روی یک پنل است که هر پورت این پنل، به یک پورت خاص در یک اتاق مشخص متصل است. این مسأله به شما در مدیریت آسان‌تر و سازماندهی بهتر شبکه کمک قابل توجهی خواهد کرد.

سیم‌کشی پچ‌پنل، شباهت زیادی به سیم‌کشی پورت شبکه دارد.

اگر ساده نگاه کنیم، یک پچ‌پنل، متشکل از تعدادی پورت شبکه است که در یک پنل و کنار هم قرار گرفته‌اند. شما می‌توانید پچ‌پنل‌های ۸ تا ۲۴ پورت (و حتی بیشتر) را در بازار بیابید. علاوه بر این می‌توانید برای ساخت یک پچ‌پنل بزرگتر و در اختیار داشتن، تعداد پورت بیشتر، چند پچ‌پنل را با هم ادغام نموده و در کنار یکدیگر به کار بگیرید. به صورت کلی، تعداد پورت‌های پچ‌پنل مورد نیاز شما، برابر با تعداد پورت‌هایی است که در هر اتاق نیاز دارید.

سیم‌کشی پچ‌پنل، دقیقاً مشابه با سیم‌کشی پورت شبکه است. تنها لازم است که سیم‌کشی و آماده‌سازی پورت‌ها را چندین بار انجام دهید. برای اغلب شبکه‌های خانگی، یک پچ‌پنل با هشت پورت شبکه کفایت می‌کند.

به یاد داشته باشید که استفاده از پچ‌پنل برای راحتی کار بوده و ضروری نمی‌باشد. شما همواره می‌توانید کابل شبکه خارج شده از روتر/سوئیچ مرکزی را به صورت مستقیم به کانکتور شبکه و دستگاه متصل کنید.

در قسمت بعد به وای‌فای و اینترنت خواهیم پرداخت.

منبع: www.zoomit.ir

تفاوت شب و روز در مکان‌های یکسان از نگاه اِستفن ویلکس

29 سپتامبر 2014علمی، مقاله‌هااِستفن ویلکس، تفاوت شب و روزمدیر کل

عکاسان پیشرو همواره به دنبال تجربه کردن دنیاها و قلمروهای تازه‌ای در حوزه‌ی عکاسی هستند. این که این کار تا چه حد سخت و زمان بر است برای این گروه حائز اهمیت نبوده و با شور و شوق هدف‌های خود را جستجو می‌کنند. این بار به سراغ عکاسی آمده‌ایم که تفاوت روز و شب را دست مایه کار خود قرار داده و تصاویری شگفت انگیز و تماشایی خلق کرده است.

اِستفن ویلکس (Stephen Wilkes): عکاس آمریکایی مطرح که بیشتر به دلیل مجموعه تصاویر خود از مکان‌های متروکی همچون جزیر‌ه‌ی اِلیس (Ellis Island) و کارخانه‌ی فولاد بتلهم (Bethlehem )، به شهرت رسیده است. کارهای او در مجلات معتبری همچون وَنیتی فِر(Vanity Fair) و مجله‌ی نیویورک تایمز به چاپ رسیده است.

این مجموعه‌ی دیدنی که در ادامه به تماشای گوشه‌ای از آن خواهیم نشست، از سری عکس‌های از شب تا روز استفن ویلکس انتخاب شده‌اند. هر تصویر نیازمند صرف ماه‌ها وقت و طیف گسترده‌ای از ویرایش و تغییرات جزئی بوده تا چنین نتایج قابل توجه و ارزشمندی را به بار آورد. مجموعه‌ای که با حال و هوای تماشایی خود، دست کم ارزش یک بار مشاهده را دارد. در صورت تمایل می‌توانید با مراجعه به منبع این مطلب، دیگر تصاویر این سری و نیز دیگر کارهای ارائه شده از سوی این عکاس خوش ذوق را ملاحظه کنید.

پونت دِلا توقنل (Pont de la Tournelle)، پاریس

جزیره‌ی کُنی (Coney Island)، بروکلین

میدان یونیون، نیویورک سیتی

شانگهای، چین

اَوِنیو پارک (Avenue park)، نیویورک سیتی

استادیوم ریگلی فیلد (Wrigley Field)، شیکاگو، ایلی‌نویز

ساختمان فلت آیرِن (Flatiron)، نیویورک سیتی

رژه‌ی روز شکرگذاری

فواره‌ی بِثِزدا “Bethesda Fountain”، سنترال پارک، نیویورک سیتی

اسکله‌ی سانتا مونیکا، کالیفرنیا

پارک های لاین (High Line Park)، نیویورک سیتی

کتابخانه‎‌ی عمومی نیویورک سیتی

پارک گِرَمِرسی (Gramercy Park)، نیویورک سیتی

سال نو، میدان تایمز

چشم اندازی از ساووی (Savoy)

کاپ آمریکا (America’s Cup)، سن فرنسیسکو

میدان واشنگتن، نیویورک سیتی

پارک میلِنیوم (Millennium)، شیکاگو

و همچنین…

منبع ۱: http://www.stephenwilkes.com

منبع ۲: www.zoomit.ir

اولین خودروی تولیدشده با چاپگر سه‌بعدی روانه بازار شد

29 سپتامبر 2014مقاله‌هاخودرو، چاپگر سه‌بعدیمدیر کل

پس از استفاده از چاپگرهای سه‌ بعدی برای طراحی اسلحه و عروسک و ساختمان، این بار نوبت به تولید خودروهای سواری از این طریق رسیده است.

این خودرو که Strati نام دارد اولین خودروی جهان است که بدین شکل طراحی و روانه بازار شده است. شرکت سازنده آن که لوکال موتورز نام دارد می‌گوید تهیه این خودرو با استفاده از چاپگر سه بعدی تنها ۴۵ ساعت وقت می‌برد.

این خودروی ساده و جمع و جور از نوع برقی است و تنها ظرفیت حمل دو نفر را دارد. حداکثر سرعت خودروی Strati به حدود ۶۵ کیلومتردر ساعت می رسد و در صورت شارژ کامل می‌توان با این خودرو حداکثر ۱۹۰ کیلومتر سفر کرد. بنابراین Strati تنها در محیط‌های شهری و حداکثر در فاصله ۹۰ کیلومتری از هر شهر قابل استفاده خواهد بود.

فروش این خودرو امسال آغاز می‌شود و بسته به امکانات نصب شده بر روی آن قیمت این محصول از ۱۸ تا ۳۰ هزار دلار در نوسان خواهد بود. شرکت سازنده امیدوار است در ماه های آینده مدت زمان لازم برای تولید هر یک از این خودروها را ابتدا به ۲۴ و سپس به ۱۰ ساعت کاهش دهد.

شرکت سازنده برای طراحی این خودرو بیش از ۲۰۰ پیشنهاد از کاربران علاقمند دریافت کرده و امیدوار است در سال بتواند ۱۰ تا ۱۵ هزار واحد از این خودروها را تولید کرده و به فروش برساند. مواد به کار گرفته شده در طراحی این خودرو کاملا قابل بازیافت بوده وبا محیط زیست سازگاری دارند.

منبع: www.worldit.ir

وبلاگ موسسه آموزش عالی مهرآستان

وبلاگ آموزشی