آشنایی با شبکه‌‌های کامپیوتری؛ قسمت اول: شبکه‌های سیمی

10 ژوئن 2014مقاله‌هاشبکه‌های سیمی، شبکه‌‌های کامپیوتری، قسمت اولمدیر کل

شبکه‌. این واژه امروزه به یکی از محبوب‌ترین و پرکاربردترین بخش‌های دنیای فناوری و کامپیوتر اختصاص دارد. کافی است نگاهی به موضوعات خبری، فناوری‌ها یا حتی دوره‌های آموزشی بیاندازید تا به محبوبیت این مبحث پی ببرید. شبکه آن طور که تصور می‌شود سخت و پیچیده نیست. با صرف زمان کافی و مطالعه منابع مناسب، هر کسی می‌تواند در زمینه شبکه به یک متخصص برجسته‌ تبدیل شود. ما در پیمودن قدم‌های اول و آشنایی اولیه در این زمینه به شما کمک می‌کنیم.

در انتشار سری «آشنایی با شبکه‌های کامپیوتری» وقفه‌ای پیش آمده بود. حال با فراهم شدن فرصت، در صدد ادامه این مبحث هستیم. برای این که مقالات به صورت منسجم و دنباله‌دار منتشر شوند، تصمیم به بازنشر قسمت‌ اول این مقاله گرفتیم. در ادامه با ما همراه باشید.

توضیح: بخشی از مفاهیم بیان شده در این مقالات ممکن است برای کاربران حرفه‌ای، ابتدایی به نظر برسد. اما لطفاً ســایر کاربران را نیز مدنظر داشته باشید.

شبکه‌های باسیم (Wired): تجهیزات و استانداردها

اصولاً یک شبکه محلی باسیم به گروهی از دستگاه‌های الکترونیکی گفته می‌شود که از طریق سیم به یکدیگر متصل شده‌اند. اغلب این دستگاه‌ها به کمک وسیله‌ای به نام روتر (Router) یا مسیریاب به هم متصل می‌شوند، وسیله‌ای که شراط اولیه شبکه را ایجاد می‌کنند.

– روتر (Router)

روتر (مسیریاب)، وسیله مرکزی یک شبکه محلی محسوب می‌شود. معمولاً یک سر کابل شبکه به روتر وصل می‌شود. سر دیگر کابل نیز، به پورت شبکه دستگاه (رایانه) وصل می‌شود. به زبان ساده روتر را می‌توان به اداره پست مرکزی تشبیه کرد. مرسوله‌ها از ایستگاه‌های مختلف به این اداره می‌آیند و سپس از بهترین مسیر به سمت مقصد ارسال می‌شوند.

Router

اگر بخواهید چند دستگاه را به یک روتر متصل کنید علاوه بر کابل‌های بیشتر، به روتری با بیش از یک پورت نیاز خواهید داشت. به پورت‌های موجود در روتر و رایانه، پورت LAN گفته می‌شود. LAN مخفف عبارت Local Area Network یا شبکه محلی است. پورت‌های LAN با نام پورت RJ45 نیز شناخته می‌شوند.

با اتصال کابل به روتر، شما یک شبکه با سیم ساخته‌اید. دستگاه‌هایی که دارای پورت RJ45 هستند، دستگاه‌های Ethernet-Ready نامیده می‌شوند.

توضیح: از نظر فنی، می‌توان بدون استفاده از روتر و به کمک یک کابل، دو رایانه را به هم متصل کرده و یک شبکه ایجاد نمود. اما استفاده از این شبکه مستلزم تنظیم و پیکربندی دستی IP آدرس‌ها است. کاری که معمولاً کاربران ترجیح می‌دهند با آن درگیر نشوند.

– پورت‌های LAN

روترهای خانگی، عموماً ۴ پورت LAN دارند. به این معنی که می‌توانند میزبان شبکه‌ای با ۴ کلاینت (رایانه) باشند. اگر شبکه‌ بزرگتری بخواهید باید از سوئیچ (Switch) یا هاب (Hub) استفاده کنید که نسبت به روتر، پورت‌های بیشتری دارند. معمولاً روترهای خانگی برای مدیریت شبکه‌ای با ۲۵۰ دستگاه مناسب هستند. البته اکثر شبکه‌های خانگی یا شبکه‌های تجاری کوچک هم به بیشتر از این تعداد نیازی ندارند.

LANPort دو استاندارد سرعت انتقال داده برای پورت‌های LAN وجود دارد: Ethernet (اِترنت)، که از حداکثر سرعت تبادل ۱۰۰ مگابیت (تقریباً ۱۳ مگابایت) در ثانیه و Gigabit Ethernet که از حداکثر سرعت ترانسفر ۱ گیگابیت (تقریباً ۱۲۵ مگابایت) در ثانیه پشتیبانی می‌کند. به عبارت دیگر انتقال اطلاعات یک CD (یعنی حدوداً ۷۰۰ مگابایت) از طریق یک اتصال اِترنت، تقریباً یک دقیقه طول می‌کشد. انتقال همین میزان اطلاعات از طریق یک اتصال Gigabit Ethernet به ۵ ثانیه زمان نیاز دارد. در عمل، میانگین سرعت انتقال داده از طریق Ethernet، نزدیک به ۸ مگابایت در ثانیه و متوسط سرعت انتقال از طریق Gigabit Ethernet نزدیک به بین ۴۵ تا ۸۰ مگابایت در ثانیه (MBps) است.

با همه این‌ها سرعت واقعی هر شبکه به عوامل مختلفی مانند وضعیت دستگاه متصل به شبکه، کیفیت کابل، ترافیک شبکه و… بستگی دارد.

توضیح: سرعت یک شبکه بر اساس کُندترین دستگاه متصل به آن شبکه تعیین می‌شود. برای مثال اگر شبکه‌ای شامل چندین دستگاه‌، روتر و کابل‌هایی با پشتیبانی از Gigabit Ethernet داشته باشیم و تنها یک اتصال Ethernet در این شبکه وجود داشته باشد، سرعت این شبکه حداکثر برابر با ۱۰۰ مگابیت در ثانیه خواهد بود.

به صورت خلاصه، پورت‌های LAN بر روی روتر، به دستگاه‌های Ethernet-Ready فرصت می‌دهند به یکدیگر متصل شوند. در این میان برای اینکه رایانه‌های این شبکه به اینترنت دسترسی داشته باشند، روتر باید مجهز به پورت ‌WAN نیز باشند. WAN مخفف عبارت Wide Area Network به معنی شبکه گسترده است.

– سوئیچ و هاب

هاب و سوئیچ هر دو برای اضافه کردن پورت‌های ‌LAN به یک شبکه استفاده می‌شوند. به کمک این دو وسیله، می‌توان تعداد دستگاه‌های Ethernet-Ready یک شبکه را افزایش داد. تفاوت اصلی میان هاب و سوئیچ این است که هاب از یک کانال اشتراکی (Shared) برای تمام پورت‌های خود استفاده می‌کند، در حالیکه که سوئیچ برای هر پورت خود یک کانال اختصاصی (Dedicated) دارد. به عبارت دیگر، هر چه تعداد کلاینت‌های هاب افزایش پیدا کنند، سرعت (نرخ تبادل اطلاعات)، در آن کاهش می‌یابد، در حالیکه تعداد کاربران متصل به یک سوئیچ، در نرخ تبادل اطلاعات آن تغییری ایجاد نمی‌کند. به همین دلیل هاب‌ها بسیار ارزانتر از سوئیچ‌هایی با تعداد پورت مساوی هستند.

در سال‌های اخیر، با پیشرفت فناوری‌های شبکه و پایین آمدن قیمت سوئیچ‌ها در بازار، استفاده از هاب کمتر شده است. قیمت سوئیچ‌ها در بازار به دو عامل وابسته است. استاندارد سرعتی که دستگاه از آن پشتیبانی می‌کند (Ethernet یا Gigabit Ethernet) و تعداد پورت‌های دستگاه. همانگونه که مشهود است پیشتیبانی از استاندارد Gigabit Ethernet یا داشتن تعداد پورت‌های بیشتر باعث افزایش قیمت سوئیچ می‌شود.

امروزه انواع گوناگونی از سوئیچ‌های ۴ تا ۲۴ پورت (و حتی بیشتر) در بازار یافت می‌شود.

به یاد داشته باشید که تعداد کلاینت‌هایی که قرار است به وسیله سوئیچ به یک شبکه باسیم متصل شوند با تعداد پورت‌های سوئیچ منهای یک برابر هستند. برای مثال به کمک یک سوئیچ ۴ پورت می‌توان تنها ۳ رایانه را به یک شبکه اضافه کرد چرا که یکی از پورت‌ها برای اتصال سوئیچ به شبکه مورد اشاره استفاده خواهد شد. با این کار یکی از پورت‌های شبکه مذکور نیز برای اتصال سوئیچ (و نه کاربر)، استفاده شده است. برای همین همیشه بهتر است در شبکه خود از سوئیچی استفاده کنید که تعداد پورت‌های آن به میزان قابل قبولی بیشتر از رایانه‌هایی باشد که قرار است به آن شبکه ملحق (Join) شوند.

– پورت WAN

معمولاً هر روتر به یک پورت WAN مجهز است (بعضی از روترهای تجاری نیز شامل دو پورت WAN هستند که به کمک آن‌ها می‌توانند در یک زمان دو دسترسی مجزا به اینترنت را برای کاربران شبکه خود فراهم کنند). پورت WAN دقیقاً همان پورت LAN است، که کاربرد متفاوتی دارد: اتصال به اینترنت. از این رو برای شناسایی راحت‌تر با رنگ متفاوتی نسبت به پورت‌های LAN مشخص می‌شود.
در تصویر زیر، پورت WAN با رنگ زرد، به راحتی قابل تشخیص است.

WANPort

پورت WAN، به روتر امکان می‌دهد که به اینترنت دسترسی داشته و آن را با سایر دستگاه‌های Ethernet-Ready به اشتراک بگذارد.

توضیح: از آنجائیکه که اغلب اتصال‌های اینترنتی، سرعتی کمتر از ۱۰۰ مگابیت در ثانیه دارند (برای مثال یک اتصال کابلی سریع، با حدود ۵۰ مگابیت در ثانیه دانلود و ۶ مگابیت در ثانیه آپلود سازگار است )، غالباً کابل‌های Ethernet برای اتصال به اینترنت مناسب هستند. با این حال روترهای گیگابیتی، با پورت‌ Gigabit WAN عرضه می‌شوند. البته جابه‌جایی کلاینت‌ها بین روتر معمولی و روتر گیگابیتی به معنی دسترسی سریع‌تر به اینترنت نیست، بلکه به دستگاه متصل به شبکه LAN کمک می‌کند تا سریع‌تر به هم متصل شوند.

– مودم Broadband (پهن‌باند)

این مودم‌ها را مودم DSL یا مودم کابلی نیز می‌نامند. یک مودم پهن‌باند، وسیله‌ای است که اینترنت را از مراکز ISP به رایانه کاربر منتقل می‌کند. مودم‌ها معمولاً یک پورت LAN برای اتصال به پورت WAN روتر یا پورت LAN یک دستگاه Ethernet-Ready و یک پورت وابسته به سرویس جانبی دیگر دارند. پورت دوم در مودم‌های DSL یک پورت تلفن و در مودم‌های کابلی یک پورت کواکسیال (Coaxial) است که برای اتصال به سرویس‌های جانبی مثل دیال‌آپ استفاده می‌شود.

مودم DSL نمایش داده در تصویر زیر، علاوه بر پورت LAN، به یک پورت تلفن (Line) نیز مجهز است.

اگر شما یک مودم DSL داشته باشید، به کمک آن می‌توانید تنها به یک دستگاه Ethernet-Ready متصل شوید. برای اتصال بیش از یک دستگاه، نیازمند روتر خواهید بود. بعضی از سازندگان، دستگاه‌هایی موسوم به Combo را عرضه می‌کنند که ترکیبی از دو دستگاه مختلف مثل مودم و روتر در یک دستگاه هستند. امروزه تقریبا تمام مودم‌های ADSL دارای روتر داخلی نیز می‌باشند و نیازی به خرید روتر جداگانه نیست اما این مودم ها معمولا یک پورت شبکه دارند و اگر تمایل داشته باشید تا ابزارهای بیشتری را از طریق کابل و پورت اترنت به آن متصل کنید به یک سوئیچ جداگانه نیاز خواهید داشت.

– کابل شبکه

برای متصل نمودن دستگاه‌ها به روتر یا سوئیچ از کابل شبکه استفاده می‌شود. این کابل را با نام «کت ۵» یا Category 5 یا CAT5 نیز می‌شناسند. در حال حاضر اغلب کابل‌های CAT5 در‌واقع CAT5e هستند که با استاندارد Gigabit Ethernet سازگار شده‌اند. آخرین استاندارد کابلی که در بازار وجود دارد CAT7 است که نسبت به CAT5e و CAT6 از سرعت و قابلیت اطمینان بیشتری برخوردار هستند.

تفاوت این دو نمونه در نوع سیم داخلی و انتهای آ‌ن‌ها است. با این حال، هر دو نوع را می‌توان به جای یکدیگر به کار گرفت و اگر این دو نوع سیم‌ را با هم جابه‌جا کنید، متوجه تغییر خاصی نمی‌شوید. برای کاربران خانگی، CAT5e همه آنچه را که نیاز است، ارائه می‌دهد با این حال استفاده از استاندارد جدیدتر ضرری ندارد.

در قسمت بعد به شبکه‌های بی‌سیم خواهیم پرداخت.

منبع: zoomit.ir

نویسنده: مجید خنیفــر

هر آنچه که باید در مورد خودروهای هوشمند بدانیم

10 ژوئن 2014مقاله‌هاخودروی بدون سرنیشین، خودروی هوشمند، گوگلمدیر کل

در سال‌های اخیر کمپانی‌های بسیاری آغاز به تحقیقات و ساخت‌ نمونه‌هایی از خودروهای خود با قابلیت رانندگی هوشمند کرده‌اند که کمپانی‌هایی چون مرسدس‌بنز، BMW و نیسان از جمله فعال‌ترین آن‌ها بوده‌اند. اما طلایه‌دار این بخش از فناوری، نه یک خودروساز بلکه غول جستجوی دنیا است که با خودروی هوشمند خود نشان داد که در آینده‌ای نه‌چندان دور شاهد استفاده از این خودروها در دنیای واقعی خواهیم بود. اما خودرو هوشمند چیست و چگونه کار می‌کند؟

در جریان برگزاری نمایشگاه اتومبیل فرانکفورت، کمپانی آلمانی مرسدس‌بنز با معرفی سیستم هوشمند رانندگی Intelligent Drive نشان داد که در سال‌های آتی باید شاهد استفاده از چنین خودروهایی در خیابان‌ها باشیم، اما نمونه‌ای که گوگل در هفته‌ی اخیر معرفی کرد، نشان داد که این کمپانی در این مورد نیز بسیار جلوتر از کمپانی‌های خودروساز رقیب، در حال حرکت است. اما به‌واقع خودرو هوشمند چیست؟ در ادامه با ماه همراه باشید تا به کندوکاو جزئیات در مورد خودروهای هوشمند بپردازیم.

خودروهای هوشمند چیست؟

می‌توان نام‌های مختلفی را برای این فناوری برگزید. خودروهای‌هوشمند یا خودروهای بدون راننده همگی نام‌های مناسبی برای اتومبیل‌هایی با چنین قابلیت‌هایی است. نام انتخاب شده برای چنین خودروهایی تفاوتی در نحوه‌ی استفاده از آن‌ها و فناوری‌های مورد استفاده در آن‌ها ندارد؛ بطوریکه تمامی نمونه‌های تولید شده سعی در حذف دخالت عامل انسانی در هدایت خودرو و سپردن تمامی تصمیمات و پروسه‌ی هدایت خودرو به رایانه‌های تعبیه شده در خوردوها دارد. به‌زبان ساده، کروز کنترل را نیز می‌توان به‌عنوان بخشی از این فناوری به‌حساب آورد. آئودی نیز سیستم مشابهی را با بهره‌گیری از کروز کنترل و امکان توقف و حرکت مجدد در اختیار رانندگان قرار خواهد داد. براساس اطلاعات منتشر شده، آئودی در این سیستم امکان حرکت وسیله‌ی نقلیه را در ترافیک جاده بصورت خودکار فراهم می‌کند که همراه با تغییر در سرعت حرکت خودرو است که شامل توقف کامل و آغاز مجدد حرکت نیز می‌شود. این سیستم در پی آن است تا بخشی از پروسه‌ی رانندگی را به عهده گرفته و کار راننده را تسهیل نماید. خودکارسازی رانندگی بیشتر روی افزایش چنین تجربیاتی متمرکز شده و دغدغه‌ی اصلی برای افزایش امنیت است.

اما سیستم‌هایی که خودروسازانی همچون گوگل، آئودی، ولوو، بی‌ام‌دبلیو و سایر خودروسازان و کمپانی‌های فعال در این زمینه در حال توسعه آن هستند، چیزی فراتر از یک راننده‌ی کمکی است. سیستم‌های توسعه داده شده توسط این کمپانی نه تنها راهکارهای هوشمند یاری‌دهنده به راننده، بلکه سیستم‌هایی هستند که کل پروسه‌ی رانندگی را در اختیار گرفته و خودرو را خود بصورت تمام و کمال کنترل می‌کنند. خودروی هوشمند گوگل که اخیراً معرفی شد، تمامی پروسه‌ی هدایت خودرو را در دست گرفته و تمامی رابط‌ها و ابزار‌های سنتی هدایت خودرو را حذف کرده و آن را با یک کلید برای روشن و خاموش کردن خودرو جایگزین کرده است. با استفاده از این خودرو، دیگر نیازی به توجه به رفت‌ و آمد و جریان ترافیک اطراف خود ندارید.

همانطور که در ویدئوی فوق نیز ملاحظه می‌کنید، بی‌ام‌دبلیو نیز پیشرفت‌های جالبی را در مورد سیستم‌هوشمند هدایت خودروی خود به دست آورده است، بطوریکه این خودرو قادر است کارهای خارق‌العاده‌ای را به انجام برساند. همانطور که در ویدیو زیر نیز مشاهده می‌کنید، این خودرو قادر است تا با سرعتی نزدیک به 112 کیلومتر در ساعت و در حالتی که روی سطح لغزنده منحرف شده، کنترل خودرو را در دست گرفته و آن را به حالت پایدار بازگرداند.

خودروی هوشمند گوگل همراه با طیف وسیعی از امکانات روانه‌ی میدان کارزار شده است تا با استفاده از این ویژگی‌ها قادر به دریافت اطلاعات مکانی خود و همچنین اوضاع و احوال اطراف خود باشد. LiDAR که همان سنسور شناسایی نوری است و در سقف خودروی هوشمند گوگل قرار گرفته است، قادر است همچون کینکت مایکروسافت دنیای پیرامون خودرو را اسکن کرده و اطلاعاتی روشن و دقیق را از موانع و شرایط محیطی در اختیار بگیرد. این سنسور اطلاعاتی را از عمق و مسافت با اشیا به‌دست آورده و در واقع نقش چشم خودرو را بر عهده دارد. با استفاده از این سیستم گوگل قادر به تشخیص عابرین پیاده از اشیاء ساکن در مسیر است.

ترکیب استفاده از رادار و اسکنر‌های فراصوتی برای اسکن و مشخص کردن وضعیت پیرامون خودرو به کار گرفته می‌شود. خواندن و اسکن کردن محیط پیرامون به‌معنای خواندن سیگنال‌ها و علامت‌های موجود در مسیر، مانیتورینگ مسیر برای شناسایی موانع موجود، بررسی وضعیت چراغ‌های راهنمایی و هر آن چیزی است که شما در زمان رانندگی به آن توجه می‌کنید. گوگل علاوه بر موانع و علامت‌های استاندارد موجود در مسیر، سناریوهایی را نیز پیش‌بینی کرده است که برای مثال می‌توان به شناسایی دوچرخه‌سوار و حرکات دست وی اشاره کرد که به خودرو اشاره می‌کند تا عبور کند. همچنین خودروی گوگل قادر است تا وجود کارگاه‌های ساختمانی یا تجهیزات راه‌سازی را در مسیر تشخیص داده و نسبت به موقعیت موجود تصمیم‌گیری نماید.

شاید هیچ‌گاه محصولات گوگل در این زمینه را بصورت تجاری در بازار مشاهده نکنیم، اما به‌نظر می‌رسد گوگل در پشت صحنه با استفاده از این فناوری‌ها، شرکت‌های خودروسازی را تغذیه خواهد کرد و خود در پشت صحنه به‌عنوان یک شرکت خلاق به نوآوری و یافتن راه‌های بهتر و هوشمند‌تر برای تولید چنین خودروهایی مشغول خواهد شد. شاید اندروید یکی از بارزترین مثال‌ها در این مورد باشد. همانطور که اندروید توسط سایر تولیدکنندگان ابزار‌های هوشمند مورد استفاده قرار گرفت، باید انتظار داشته باشیم تا اشاعه‌ی استفاده از این فناوری را نیز توسط خودروسازان ببینیم.

این فناوری چه اهمیتی برای ما دارد؟

اهمیت این موضوع برای کاربران و افرادی که با این فناوری آشنا هستند، به انتظاراتی بستگی دارد که از خودروهای هوشمند دارد .شاید بسیاری از افراد، هوشمند‌سازی را در سطح پارک دوبله بخواهند که در این‌صورت گزینه‌های متعددی در بازار وجود دارد که می‌تواند این خواسته را برآورده سازد. شاید افراد دیگری نیز باشند که این فناوری را مناسب افراد سالمند یا افرادی بدانند که بنابر مشکلاتی با ریسک بالایی رانندگی می‌کنند، در اینصورت رانندگی برای این افراد به تایپ کردن یا صدور دستورات صوتی در خودرو خلاصه خواهد شد.

شاید اصلا شما خودرویی ندارید و هر روز برای مراجعه به محل کار از خودروهای کرایه‌ای یا آژانس‌ها استفاده می‌کنید. دراینصورت نیز خودروی هوشمندی که در اختیار شما قرار می‌گیرد، هر روز در ساعت مشخصی در محل مورد نظر شما حاضر شده و پس از انجام ماموریت خود مبنی بر رساندن شما به مقصد، راهی ماموریت بعدی خود خواهد شد یا خودروی شخصی هوشمند شما به دلیل نبود جای پارک در محل کار، دوباره رو به سوی منزل بازگشته و با درساعتی که از محل کار خود خارج می‌شوید، شما را در ساعت مشخص از محل کار به خانه یا هر جایی که بخواهید انتقال خواهد داد. از این‌رو شما هچ نگرانی بابت دیر رسیدن، جای پارک و بسیاری از مشکلاتی که در صورت استفاده از خودروی شخصی گریبان شما را خواهد گرفت، ندارید. استفاده از چنین خودورهایی برای افرادی که به‌دلیل مشکلات جسمانی از قبیل محدودیت‌های حرکتی یا نابینایی دچار مشکلاتی هستند، بسیار کاربردی است.

یقیناً استفاده از چنین سیستمی منجر به کم رونق شدن کار تاکسی‌های سنتی و وسایل حمل و نقل دیگر خواهد شد. ضمناً باید به افزایش استفاده از انرژی نیز اضافه کرد، چراکه آمد و شد این خودروها به‌دلایلی که تا به امروز ممکن نبود، منجر به بالا رفتن مصرف انرژی می‌شود. یکی از مثال‌ها رساندن کاربران به مقصد و بازگشت به منزل است که این روزها شاهد چنین مسافرت‌هایی نیستیم.

آینده‌ی این خودروها چگونه خواهد بود؟

یقیناً شماری از افراد احساس تنفر خود را از این خودروها نشان خواهند داد. از نظر این افراد سپردن هدایت خودرو به کامپیوتر که شما را با سرعت بالایی از میان خودرها و سایر موانع عبور دهد، کاری است بس هراس‌انگیز و دیوانه‌وار. در زمان رانندگی اتفاقات بی‌شماری در پیرامون شما به‌وقوع می‌پیوندد، در این زمان‌ها خودرو چگونه واکنش نشان خواهد داد؟ در صورتی که سیستم به‌یکباره از کار بیافتد چه اتفاقی خواهد افتاد؟ همه‌ی این سوالات منطقی بوده و امکان وقوع چنین مواردی نیز وجود دارد. از نظر افرادی که موافق با توسعه‌ی چنین فناوری‌هایی هستند، تحقیقات بیشتر و توسعه‌ی هرچه بیشتر این سیستم‌ها راهکاری برای این مشکل است. کمپانی گوگل چیزی در حدود 112 میلیون کیلومتر را با این خودرو طی طریق کرده است. شاید این عدد به‌تنهایی بزرگ به نظر نرسد، اما خالی از لطف نیست تا بدانید که این مسیر برابر دوبار رفت و برگشت به کره‌ی ماه و برابر ۳۰ بار گردش به دور زمین است.

براساس اطلاعات منتشر شده، سالانه 35,000 هزار نفر در ایالات متحده در اثر سوانح رانندگی جان خود را از دست می‌دهند و جراحات ایجاد شده در اثر 3.8 میلیون تصادف سالیانه نیز نیازمند توجه پزشکی است. شاید اشاره به آمارهای مرگ و میر و تصادفات جاده‌ای در کشور خودمان بسیار ملموس‌تر باشد که نشان از مشکلات رانندگی و حوادث ناشی از اشتباهات رانندگی در جاده‌ها است.

بسیاری از ما در زمان رانندگی اشتباه می‌کنیم و در زمان بحران قادر به انجام بسیاری از موارد امنیتی و توصیه شده نیستیم. اما کامپیوترها چنین مشکلاتی نداشته و می‌توانند چندین وظیفه‌ی منتقل شده به خود را در کسری از ثانیه به درستی و بصورت موازی به انجام برسانند.

قانون در این مورد چه می‌گوید؟

در کشوری همچون ایالات متحده که یکی از کشورهای پیشرو در زمینه‌ی تولید چنین خودروهایی است، تنها شماری از ایالات‌ها تردد چنین خودرویی‌ها را قانونی عنوان کرده‌اند که این اجازه نیز همراه با شرایطی است که از جمله‌ی آن می‌توان به وجود راننده‌ی کمکی و عامل انسانی اشاره کرد. شاید جالب باشد تا بدانید که علی‌رغم مشخص شدن علت تصادفات رانندگی که عمدتاً اشتباهات رانندگان خودروها است، هنوز هم موانعی برای استفاده از خودروهای هوشمند وجود دارد.

نتیجه‌گیری

علی‌رغم ساخت خودروی هوشمند گوگل، همانطور که در سطور فوق نیز اشاره کردیم، بسیار بعید است که این کمپانی خودروهای خود را بصورت تجاری و همچون یک خودروساز روانه‌ی بازار کند. برخی از گمانه‌زنی‌ها حکایت از این دارد که گوگل به‌منظور توسعه‌ی خودروهای به‌کار برده شده در نقشه‌ی گوگل، از این فناوری استفاده خواهد کرد، چراکه سیاست توسعه‌ی چنین سیستمی برای خودروها با برخی دیگر از استراتژی‌های گوگل همچون خرید بوستون‌داینامیکز موازی بوده و در یک جهت است و هدف از تمامی این سیستم‌ها، عطش گوگل برای کسب اطلاعات بیشتر از محیط و جهان پیرامون ما است. عطش برای اطلاعات نیز ناشی از درآمد حاصل از تبلیغات در اثر مراجعه‌ی کاربران برای دریافت این اطلاعات است. یقیناً ارسال خودروهای بدون سرنشین به کرات دیگر به‌همراه روبات‌های بوستون داینامیکز یکی از بهترین راهکارها برای توسعه‌ی نقشه‌های گوگل و گشودن درهای جدیدی برای دانش بشری است.

منبع: zoomit.ir

شناسایی رانندگان مست از بیست متری با شلیک لیزر به خودرو

10 ژوئن 2014مقاله‌هارانندگان مستمدیر کل

افسران پلیس بزودی به ابزار قدرتمند جدیدی برای شناسایی رانندگان مست مجهز خواهند شد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، نوعی سامانه لیزرمحور جدید ابداع شده که بخار الکل درون یک خودروی متحرک را شناسایی کرده و می‌تواند رانندگان بی‌پروایی را که بیش از اندازه الکل مصرف کرده‌اند، رهگیری کند.

سیستم ابداعی با شناسایی تغییرات ریز در پرتو لیزر به هنگام عبور این پرتو از خلال بخار عمل می‌کند و قادر به کشف الکل با تراکم‌های پایین‌تر از 0.1 درصد است.

پیش‌تر، سامانه‌هایی برای اعمال سرعت محدود به کار می‌رفته و هم‌اکنون محققان نشان داده‌اند چگونه یک ابزار لیزری را می‌توان به صورت موثر برای شناسایی رانندگان مست و در نتیجه کمک به کاهش تعداد تصادف‌هایی به کار برد که تحت تاثیر مشروبات الکلی رخ می‌دهند.

سیستم لیزری مزبور توسط «دانشگاه نظامی فناوری» در ورشو لهستان ساخته شده و در کنار خیابان با هدف نظارت بر هر خودرویی کار گذاشته می‌شود که از مقابل آن عبور می‌کند. چنانچه بخار الکل در اتومبیل کشف شود، پیغامی با تصویری از خودرو، شامل شماره پلاک آن به افسر پلیسی که در کنار خیابان است، ارسال می‌شود. افسر سپس اتومبیل را متوقف کرده و به دنبال علائم الکل با استفاده از آزمایش‌های معمول خواهد بود.

دانشمندان این ابزار را با تاباندن لیزر بر خودرویی که از فاصله 20 متری عبور می‌کرد، آزمایش کردند و نتایج آن موفقیت‌آمیز گزارش شد.

سقف هایی که آلودگی هوا را از بین می‌برند!

10 ژوئن 2014مقاله‌هاآلودگی هوا، سقفمدیر کل

یک راه ابتکاری و ارزان قیمت برای مبارزه با آلودگی هوا ابداع شد: فرش کردن بام با سفال هایی که 97 درصد از اکسید نیتروژن ناشی از دود را از بین می برند.

به گزارش خبرگزاری مهر، گروهی از محققان دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، پوشش سفالی را برای بام تولید کرده اند که از اکسید تیتانیوم ساخته شده و وقتی بر بام یک خانه معمولی به کار گرفته می شود، در یک سال قادر است اکسید نیتروژن ناشی از دود خودرویی که 17 هزار و 703 کیلومتر طی کند را از بین ببرد.

بر اساس محاسبه این پژوهشگران اگر این سفال های دارای پوشش اکسید تیتانیوم بر روی یک میلیون بام به کار گرفته شود، 21 تن اکسید نیتروژن از هوای محیط زدوده خواهد شد.

آنها همچنین دریافتند اعمال پوشش اکسید تیتانیوم برای سقف یک خانه معمولی، فقط حدود پنج دلار هزینه برمی دارد.

وقتی سوخت خاصی در دمای بالا می سوزد اکسید نیتروژن شکل می گیرد. سپس این اکسید نیتروژن در حضور نور خورشید با ترکیبات آلی فرار واکنش نشان داده و دود ایجاد می شود.

در حال حاضر سفال های سقفی دیگری در بازار وجود دارد که میزان اکسید نیتروژن را کاهش می دهد . با این حال، داده های مستدلی در مورد اینکه آیا این پوشش ها واقعا موجب کاهش دود می شوند یا خیر وجود ندارد.

این دانشجویان دو سفال همسان عادی را با میزان مختلفی دی اکسید تیتانیوم پوشش دادند. سپس این سفال ها را درون یک محفظه اتمسفری مینیاتوری ساخته شده از چوب ، تفلون و PVC قرار دادند. این محفظه به منبعی از اکسید نیتروژن متصل و دستگاهی در آن قرار داده شد که غلظت اکسید نیتروژن را اندازه گیری می کرد.

آنها از نور فرابنفش برای شبیه سازی نور خورشید استفاده کردند تا اکسید تیتانیوم را فعال کرده و اکسید نیتروژن را تجزیه کند. دانش پژوهان دریافتند سفال های اکسید تیتانیوم بین 88 درصد تا 97 درصد اکسید نیتروژن را از هوای محفظه زدود.

منبع: beytoote.com

با توقف حیات دیگر پیر نخواهید شد!

10 ژوئن 2014مقاله‌هاتوقف حیاتمدیر کل

دانشمندان این آزمایش را در سال 2000 بر روی خوک‌ها انجام دادند و 90 درصد خوک‌ها در این آزمایش پس از آنکه بطور کامل قلب‌شان از کار ایستاد، با وقفه‌ای کوتاه دوباره به کار افتاد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران؛ دانشمندان بالاخره قرار است بزودی آزمایشات جنجالی “تعلیق زندگی” بشر را انجام دهند، واژه تعلیق زندگی به معنای توقف حیات انسان برای مدتی کوتاه و سپس زنده شدن دوباره است.
دانشمندان به دنبال آن هستند تا چنین روشی را بر روی انسان پیاده کنند یعنی آدم را برای درمان خاموش کنند و سپس دوباره روشن کنند.
برخی بر این باورند وقتی پزشکان بیماران را برای عمل جراحی بی‌هوش می‌کنند نیز همین رویداد تکرار می‌شود در حالی که این طور نیست یعنی در وضعیت بیهوشی اندام‌های اساسی بدن در حال کار است اما در تعلیق زندگی که قرار است بزودی در بیمارستان( UPMC Presbyterian ) آمریکا انجام شود، پزشکان قصد دارند حیات را متوقف کنند.
پزشکان می‌گویند این کار بر روی 10 بیمار با شرایط عمومی بسیار وخیم انجام خواهد شد و در آن گروهی از جراحان تمامی خون بدن شخص را خارج کرده و به جای آن رگ‌ها را از ماده‌ای نمکی و سرد پر می‌کنند، تا بدن انسان آهسته سرد شود و از فعالیت‌های حیاتی آهسته آهسته کاسته گردد در اینصورت اینگونه احتمال مرگ بیمار بر اثر خونریزی نیز به صفر می رسد.
دانشمندان این آزمایش را در سال 2000 بر روی خوک‌ها انجام دادند و 90 درصد خوک‌ها در این آزمایش پس از آنکه بطور کامل قلب‌شان از کار ایستاد، با وقفه‌ای کوتاه دوباره به کار افتاد.
درحال حاضر ارتش ایالات متحده بخشی از بودجه “تعلیق زندگی” را تأمین نموده است. اگر بشر به راهکار عملی و پایداری برای تعلیق زندگی برسد، بطور حتم در آینده با تحولات شگفت آوری روبرو خواهیم بود.